Ερώτηση του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ.
“Τα αντικείμενα δόθηκαν στην ελληνική πλευρά απλώς προς χρήση: δεν δωρίστηκαν και δεν μεταβιβάστηκαν ως ιδιοκτησία”. Σε αυτές τις επίσημες δηλώσεις της βουλγαρικής πλευράς σχετικά με τα 48 εκκλησιαστικά κειμήλια, δεν απαντά η Ελληνική κυβέρνηση που συνεχίζει να θριαμβολογεί χαρακτηρίζοντας “ιστορική” την επιστροφή τους ενώ την ίδια στιγμή δεν δίνει στη δημοσιότητα τον όρο της συμφωνίας σύμφωνα με τον οποίο τα κειμήλια επεστράφησαν οριστικά και αμετάκλητα. Το θέμα φέρνει ξανά στη Βουλή η ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ με Ερώτηση προς τους Υπουργούς Πολιτισμού και Εξωτερικών, με πρωτοβουλία της Προέδρου της, Ρένας Δούρου.
Η ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ ζητά από την κυβέρνηση να φέρει άμεσα στη Βουλή το μνημόνιο κατανόησης που υπέγραψε στις 29 Σεπτεμβρίου μεταξύ των υπουργών Πολιτισμού και τα πρωτόκολλα παράδοσης-παραλαβής που υπογράφηκαν στις 3 Οκτωβρίου, όπως έχει ήδη ζητήσει ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ, με Ερώτηση και ΑΚΕ από τις 2 Οκτωβρίου 26.
Της ζητά επίσης να απαντήσει στις αποκαλύψεις της επικεφαλής του Τμήματος Εκθέσεων και Διεθνών Δραστηριοτήτων του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου της Βουλγαρίας, Πετράνκα Νεντέλτσεβα, ότι τα αντικείμενα δόθηκαν προσωρινά, δεν δωρίστηκαν, δεν μεταβιβάστηκαν ως ιδιοκτησία. Ζητούν ακόμη εξηγήσεις γιατί το Υπουργικό Συμβούλιο της Βουλγαρίας μιλά για “αμοιβαία παράδοση για φύλαξη” ενώ η ίδια για “αμοιβαία κατάθεση” κειμηλίων – στο πλαίσιο της ίδιας συμφωνίας, η ελληνική πλευρά παραδίδει στη Βουλγαρία τα λείψανα που ταυτοποιήθηκαν ως του τσάρου Σαμουήλ.
Τέλος ρωτούν αν “υπάρχει νομικό έρεισμα ώστε η Βουλγαρία να ζητήσει κάποια στιγμή την επιστροφή τους”
Αναλυτικά η Ερώτηση
Προς υπουργούς:
– Πολιτισμού
– Εξωτερικών
Θέμα: Ποιο το πραγματικό περιεχόμενο της συμφωνίας με τη Βουλγαρία για τα 48 εκκλησιαστικά κειμήλια;
Νέες, σοβαρές διαστάσεις λαμβάνει η υπόθεση επιστροφής στην χώρας μας των 48 εκκλησιαστικών κειμηλίων που είχαν κλαπεί από τη Βουλγαρία το 1917 κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο από μονές των Σερρών και της Δράμας – μια δήθεν “ιστορική επιστροφή” που παρουσίασε πανηγυρικά η κυβέρνηση. “Στην πατρίδα μας γυρίζουν τώρα 48 αντικείμενα ανεκτίμητης πολιτιστικής, πνευματικής, αλλά και συναισθηματικής αξίας” είχε δηλώσει ο κ. Πρωθυπουργός ενώ είχε προηγηθεί στις 29 Σεπτεμβρίου υπογραφή σχετικού μνημονίου μεταξύ της Υπουργού Πολιτισμού Λίνας Μενδώνη και του Βούλγαρου ομόλογου της Εφτίμ Μιλόσεφ, που μέχρι σήμερα η κυβέρνηση το έχει αποκρύψει και δεν το έχει φέρει στη Βουλή.
Ο ΣΥΡΙΖΑ-Π.Σ από την πρώτη στιγμή αντέδρασε στις θριαμβολογίες, με Ερώτηση και Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων, στις 2 Οκτωβρίου 26, βουλευτριών και βουλευτών με πρωτοβουλία του βουλευτή Θεόφιλου Ξανθόπουλου, θέτοντας το πρόβλημα ότι η “αναφορά της ανακοίνωσης του υπουργείου Πολιτισμού σε συνέχιση των διαπραγματεύσεων μεταξύ Ελλάδας και Βουλγαρίας, “για ταυτοποίηση και ένταξη σε επακόλουθη συμφωνία, ιστορικών αντικειμένων αμοιβαίου ενδιαφέροντος που δεν έχουν υπαχθεί στην παρούσα συμφωνία”, είναι γενική, αόριστη και χωρίς δεσμεύσεις για την Βουλγαρική πλευρά”.
Πράγματι, πριν αλέκτωρ λαλήσει, οι επίσημες βουλγαρικές ανακοινώσεις και δηλώσεις αρμοδίων του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου της Βουλγαρίας δημιούργησαν βάσιμα ερωτήματα αν πράγματι επιστράφηκαν τα κλεμμένα το 1917 κειμήλια στις μονές στην Ελλάδα ή αν απλώς παραδόθηκαν στη χώρα μας στο πλαίσιο συμφωνίας για “αμοιβαία παράδοση για φύλαξη” με τη Βουλγαρία να εξακολουθεί να θεωρεί ότι διατηρεί την κυριότητά τους.
Συγκεκριμένα, στις 3 Οκτωβρίου, η αναπληρώτρια καθηγήτρια Πετράνκα Νεντέλτσεβα, επικεφαλής του Τμήματος Εκθέσεων και Διεθνών Δραστηριοτήτων του Εθνικού Ιστορικού Μουσείου της Βουλγαρίας, έκανε στο κρατικό βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων μια σημαντική αποκάλυψη που διαψεύδει τις θριαμβολογίες της ελληνικής κυβέρνησης περί “ιστορικής επιστροφής”. Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας “Κυριακάτικη Δημοκρατία”, στις 11/10/26, η Πετράνκα Νεντέλτσεβα δήλωσε στο κρατικό βουλγαρικό πρακτορείο ειδήσεων BTA ότι “τα αντικείμενα δόθηκαν στην ελληνική πλευρά «за послужване», δηλαδή απλώς προς χρήση, και εξήγησε η ίδια τι σημαίνει αυτό: δεν δωρίστηκαν και δεν μεταβιβάστηκαν ως ιδιοκτησία. Πρόσθεσε μάλιστα ότι τα συγκεκριμένα αντικείμενα δεν έχουν διαγραφεί από το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο της Βουλγαρίας”. “Το ίδιο ρεπορτάζ αποκαλύπτει ότι δεν πρόκειται στην πραγματικότητα για 48 φυσικά αντικείμενα, αλλά για 53 αντικείμενα καταχωρισμένα σε 48 αριθμούς ευρετηρίου. Και όλοι αυτοί οι αριθμοί, σύμφωνα με την αρμόδια του μουσείου, εξακολουθούν να υφίστανται στο βουλγαρικό inventory”! Η ίδια διευκρίνισε “πως τέτοιες παραχωρήσεις «προς χρήση» κανονικά έχουν συγκεκριμένη χρονική διάρκεια, αλλά για τα συγκεκριμένα κειμήλια δεν υπάρχει αυτή τη στιγμή καθορισμένη ημερομηνία επιστροφής. Η δήλωση αναπαράχθηκε και από άλλα βουλγαρικά μέσα, μεταξύ των οποίων η Mediapool, η Darik και άλλα ειδησεογραφικά δίκτυα”…
Υπό το φως των δηλώσεων αυτών αλλάζει ριζικά η φύση της συμφωνίας Ελλάδας – Βουλγαρίας καθώς η πραγματικότητα που διαγράφεται πόρρω απέχει από την ανεπιφύλακτη επιστροφή των κλαπέντων κειμηλίων από τις Ιερές Μονές Παναγίας Εικοσιφοίνισσας, Τιμίου Προδρόμου Σερρών και την Ιερά Μητρόπολη Σερρών και Νιγρίτης, από τις οποίες αφαιρέθηκαν το 1917.
Σημειώνεται ότι στο πλαίσιο της ίδιας συμφωνίας, η ελληνική πλευρά παραδίδει στη Βουλγαρία τα λείψανα που ταυτοποιήθηκαν ως του τσάρου Σαμουήλ, μαζί με ανθρωπολογικό υλικό από τη Βασιλική του Αγίου Αχιλλείου στις Πρέσπες, ικανοποιώντας ένα πάγιο αίτημα της Βουλγαρίας.
Τούτων δοθέντων
Ερωτώνται κατ’ αρμοδιότητα οι Υπουργοί
Οι Eρωτώσες Bουλεύτριες και οι Eρωτώντες Bουλευτές
Δούρου Ειρήνη (Ρένα)
Ακρίτα Έλενα
Ακριώτου Θεοδώρα
Αμανατίδης Ιωάννης
Γιαννούλης Χρήστος
Ξανθόπουλος Θεόφιλος
Καριπίδης Ιωάννης
Παπαηλιού Γεώργιος
Παππάς Νικόλαος
Πολάκης Παύλος